گواه مىگيرد و سخنش تو را درباره زندگى اين دنيا به شگفت مىدارد ، در حالى كه كينه توزترين دشمنان است . چون از نزد تو باز گردد در زمين فساد كند و كشتزارها و دامها را نابود سازد و خدا فساد را دوست ندارد . » پيوند آيه اوّل با آيه دوم از وجود ارتباط ميان صفات منافقان ناشى مىشود ، زيرا آنها از يك سو سخن خود را مىآرايند و از سوى ديگر در زمين فساد مىكنند . قرآن براى ما نمونه‌اى از مردم را ذكر مىكند و به همين سبب صفات آنان را يادآورى مىشود و آنها همه اين صفات را دارا هستند . اين پيوند را در اواخر آياتى مىيابيم كه در بسيارى از اوقات با ذكر يك يا دو صفت از صفات خداوند تبارك و تعالى پايان مىپذيرد و با مضمونى كه در آيه هست ارتباطى دارد ، براى مثال در اين آيات كريم به ميزان ارتباط ( ارتباط واقعى ) آخر آيه با مضمون آن پى مىبريم ، خداوند مىفرمايد : ( وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ) « 1 » « و اوست آن خدايى كه بعد از نوميديشان باران مىفرستد و رحمت خود را به همه جا منتشر مىكند و اوست كارساز و ستودنى . » ، پس آن « ولى » كه بندگانش را دوست دارد بر آنها باران فرو مىفرستد و « حميد » در ميان آنها رحمت انتشار مىدهد بنابراين

--> ( 1 ) - سورهء شورى ، آيهء 28 .